Ο Σύλλας Τζουμέρκας κινηματογραφεί εκρηκτικά. Αν οι νέοι Έλληνες κινηματογραφιστές διακρίνονται από το προσωπικό ύφος στις ταινίες τους τότε ο Τζουμέρκας κερδίζει επάξια τη πρώτη θέση στη κατηγορία της έντασης και του καταιγιστικού ρυθμού. Στην εξαιρετική Χώρα Προέλευσης έδωσε δείγματα γραφής αυτού του στυλ σε βαθμό όμως που μετά τα μισά της ταινίας κούρασε. Κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην Έκρηξη (A Blast).

Η ένταση είναι πάλι παρούσα είτε με φωνές και υστερίες είτε με κυνηγητά με αυτοκίνητα. Εδώ, όμως, δεν χρησιμοποιείται σαν όχημα αλλά σαν φυσικό επακόλουθο μιας οριακής κατάστασης. Η Ελλάδα σε κρίση παρασέρνει τις σχέσεις των ανθρώπων. Γεννιούνται αισθήματα φθόνου, βίας και κυνισμού σε ακραία σημεία. Η συγκλονιστική Αγγελική Παπούλια (είναι ευλογία να βλέπεις την αντίθεση με τον ρόλο της στο Lobster) συγκεντρώνει όλη τη πίεση και την δυστυχία με το βλέμμα και τις κινήσεις της.

Μία ταινία που αξίζει να δείτε περισσότερο σαν μάθημα ρεαλισμού παρά σαν εκρηκτικό κρέσεντο βίας και που αν για οποιοδήποτε λόγο δεν σας ενθουσιάσει σταθείτε στον εκπληκτικό μονόλογο της Μαρίας στο group therapy, σίγουρα από τις πιο συναισθηματικές των τελευταίων ετών σε ελληνική ταινία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s